تا رهایی دانشجویان در بند

از اونجا که دوستان، لیست اولیه کاندیداهای اصلاح طلب شورای شهر تهران رو برای من هم ارسال کردند و مثل دیگران، نظر من رو هم خواستند که انشاءالله در لیست نهایی اصلاح طلبان دخیلش کنند!! لازم دیدم که مطلبی رو در این باره توی وبلاگم بنویسم

اول از همه، باید نظرم رو در مورد شرکت یا عدم شرکت در انتخابات شوراها بگم.

از تاریخچه شرکتم در انتخابات بگم: اولین دوره ای که قانوناً می تونستم توی انتخابات شرکت کنم، انتخابات هشتم ریاست جمهوری بود که خاتمی مجدداً رای آورد. بعد از اون، دومین دوره انتخابات شوراها بود که توی تهران اکثراً شرکت نکردند و حالت تحریم پیدا کرد. توی اون انتخابات خیلی شاکی بودم از اینکه کسی شرکت نکرده و نتیجه شرکت نکردن در آزادترین انتخابات تاریخ جمهوری اسلامی (از لحاظ تأیید صلاحیت شدن کسانی که خوشبین ترین افراد هم فکر نمی کردند تأیید بشند) هم کاملاً مشخص بود

توی انتخابات ریاست جمهوری نهم هم مثل خیلی های دیگه، اول مایل به شرکت نبودم و بعداً تصمیمم عوض شد و شرکت کردم.

همون موقع بود که به این نتیجه رسیدم که باید توی تمام انتخابات ها شرکت کرد. حتی به قیمت اینکه، رای اکثریت با تقلب نادیده گرفته بشه. چون معتقدم بالاخره روزی خواهد رسید که رای اکثریت، با قدرت به ثمر میرسه.

امّا لیست اولیه اصلاح طلبان:

۱. معصومه ابتكار معاون سابق رئيس جمهور و رئيس سازمان محيط زيست

۲. سيد عباس احمدي

۳. مينو استرآبادي

۴. عبدالحميد امامي معاون سابق وزير نيرو

۵. اشرف بروجردي معاون اجتماعي سابق وزير كشور

۶. حسين بي‌غم معاون سياسي استانداري‌هاي آذربايجان غربي و زنجان

۷. پنجه‌فولادگران استاندار سابق سمنان و مازندران

۸. پير حياتي

۹. غلام تاجگردون معاون سابق رئيس سازمان برنامه‌ريزي و مديريت

۱۰. تاجيك اسماعيلي شهردار اسبق منطقه ۱ تهران

۱۱. قاسم تقي‌زاده خامسي مدير كل سابق آب و قاضلاب تهران

۱۲. نصرالله جواهري‌پور رئيس سابق سازمان آموزش و پرورش تهران

۱۳. اسحاق جهانگيري وزير سابق صنايع و معادن، استاندار سابق اصفهان و نماينده دور سوم مجلس شوراي اسلامي

۱۴. افشين حبيب‌زاده

۱۵. پيروز حناچي معاون سابق وزير مسكن

۱۶. رسول خادم عضو شوراي شهر تهران و قهرمان المپيك در رشته كشتي

۱۷. آقاي صادق خليلي

۱۸. مرتضي خيرآبادي قائم مقام سابق وزير رفاه، نماينده مردم سبزوار در دور ششم مجلس شوراي اسلامي

۱۹. مهدي رحمانيان مديرمسئول روزنامه شرق، معاون سابق استاندار گلستان، فرماندار سابق چابهار

۲۰. خانم رحمتي

۲۱. هادي ساعي ورزشكار سرشناس و محبوب، قهرمان المپيك جهاني در رشته تكواندو و قهرمان آسيا

۲۲. مرتضي شاپوريان شهردار اسبق منطقه ۵ تهران

۲۳. ابراهيم شيخ مدير كل سابق امور دانشجويي دانشگاه علامه، عضو سابق دفتر تحكيم وحدت، دانشجوي دكتراي مديريت

۲۴. آقاي صادق‌لو معاون سابق وزير آموزش و پرورش

۲۵. سيد شهاب‌الدين طباطبايي رئيس دفتر سابق دبيرخانه شوراي عالي مناطق آزاد، مشاور نماينده ايران در يونسكو در امور سازمان‌هاي غيردولتي

۲۶. زهرا نوري شهردار سابق منطقه ۷ تهران

۲۷. مرتضي طلايي فرمانده سابق نيروي انتظامي تهران بزرگ

۲۸. غلامرضا ظريفيان معاون سابق وزير علوم و تحقيقات و فن‌آوري

۲۹. داوود عسگري رئيس سابق خانه كارگر شهر ري

۳۰. احمد عظيمي نمانيده مردم شيراز در دور ششم مجلس شوراي اسلامي

۳۱. مهدي عليخاني

۳۲. سعيد غفراني

۳۳. مهندس حسن كريمي معاون سابق استاندار تهران

۳۴. علي محقر معاون سابق وزير كشور و نماينده مردم بحنورد در دوره سوم مجلس شوراي اسلامي

۳۵. احمد مسجد جامعي وزير سابق فرهنگ و ارشاد اسلامي

۳۶. سعيد معيد‌فر استاد جامعه‌شناسي دانشگاه تهران

۳۷. محمد حسين مقيمي معاون سابق وزير كشور و استاندار اسبق خوزستان و كرمانشاه

۳۸. محمد هاشم مهيمني استاندار سابق گلستان و شهردار اسبق منطقه ۱۸ تهران

۳۹. عباس ميرزا‌ابوطالبي معاون سابق وزير مسكن، نماينده دور پنجم مجلس شوراي اسلامي

۴۰. محمود ميرلوحي معاون سابق وزير كشور و استاندار اسبق آذربايجان غربي

۴۱. سيد احمد نبوي مدير كل سابق وزارت كار و امور اجتماعي

۴۲. محمد علي نجفي وزير اسبق آموزش و پرورش، معاون اسبق رئيس جمهور و رئيس سازمان برنامه و بودجه

۴۳. نريمان نماينده بابل در ششمين دوره مجلس شوراي اسلامي

۴۴. زهرا نژادبهرام

۴۵. داور نظري

۴۶. ياوري مشاور اقتصادي شهردار تهران

همونطور که قبلاً هم گفتم، معتقدم باید در تمام انتخابات ها شرکت کرد. پس این دوره هم حتماً شرکت میکنم، حتی در انتخابات خبرگان رهبری و به همه دوستان هم پیشنهاد می کنم شرکت کنند، حداقل در انتخابات شوراها. نتیجه تحریم رو در انتخابات قبلی دیدید.

یه بار با یکی از بچه ها، بعد از انتخابات نهم ریاست جمهوری، با مهدی حبیبی، دبیر سابق انجمن اسلامی پلی تکنیک، صحبت می کردیم. خود حبیبی که یکی از سردمداران تحریم انتخابات در بین گروه های منتقد دانشجویی بود، از تحریم انتخابات ابراز پشیمونی می کرد. هر عقل سلیمی، یه مقدار تأمل کنه، قاعدتاً به این نتیجه میرسه که تحریم انتخابات بدترین راه دموکراتیک برای به کرسی نشوندن انتقادات نسبت به یه حکومته، چون دقیقاً چیزیه که اون حکومت میخواد. بنابراین، لطفاً کمی فکر کنید و با شرکت در انتخابات و تشویق دیگران به شرکت در انتخابات، حرفتون رو به کرسی بنشونید، همونطور که در خرداد ۷۶ حرفتون رو به کرسی نشوندید. کاری به به نتیجه رسیدن یا نرسیدن انتخابات ۷۶ و ۸۰ ندارم (با اینکه به نظرم به خیلی از اهدافی که مورد نظر بود رسیدیم). به نظرم مسئله مهم، تجربه خوب دمکراتیکی بود که بدست اومد، به کرسی نشوندن حرف با رای، چون معتقدم بالاخره روزی خواهد رسید که رای اکثریت، با قدرت به ثمر میرسه.

یه نکته دیگه هم اینه که، در تمام کشورها و حکومتها، قدرتهای محلی و شهری، مثل شهرداری ها و فرمانداریها و شوراهای شهر، به دلیل ارتباط بسیار نزدیکشون با مردم و سر و کار داشتن زیادشون با مشکلات مردم، اگه برخاسته از رای مستقیم و واقعی مردم باشند، میتونند خواسته های اصیل مردم رو عملی کنند. تازه! اکثر اوقات همین فرمانداران و شهرداران و اعضای شوراها، نهایتاً پست های مهم تری مثل نمایندگی مجلس، وزارت ها و حتی ریاست جمهوری رو به دست می گیرند.